Lanmaoa asiatica nie można kupić w legalnym obrocie. Nie ma dostępnych growkitów, grzybni ani zarodników tego gatunku. To egzotyczny grzyb występujący dziko, przede wszystkim w chińskiej prowincji Yunnan, a jego poszukiwanie w celach rekreacyjnych wiąże się z ryzykiem zatrucia.
Dlaczego nie istnieje growkit Lanmaoa asiatica?
Lanmaoa asiatica jest grzybem ektomikoryzowym. Oznacza to, że nie rozwija się samodzielnie na podłożu, tak jak pieczarka, boczniak czy inne grzyby saprotroficzne, które rozkładają materię organiczną. Potrzebuje żywego drzewa, z którego korzeniami tworzy symbiozę.
W naturalnym środowisku gatunek ten wiąże się między innymi z sosną yunnańską (Pinus yunnanensis) oraz rośnie w specyficznych warunkach lasów południowo-zachodnich Chin. Odtworzenie takiego układu w domowym zestawie jest bardzo trudne, a dostępne informacje nie potwierdzają istnienia komercyjnej hodowli tego gatunku.
Brak sprzedaży wynika więc nie tylko z małego zainteresowania rynku. Najważniejsze bariery są biologiczne:
- Brak niezależnego podłoża – grzyb potrzebuje kontaktu z żywym gospodarzem.
- Wymaganie określonej symbiozy – sama grzybnia nie wystarczy bez właściwego drzewa i warunków środowiskowych.
- Specyficzne siedlisko – naturalne stanowiska znajdują się głównie w rejonach Chin o odmiennym klimacie i składzie roślinności.
- Brak ustalonej hodowli handlowej – nie ma wiarygodnych zestawów przeznaczonych do uprawy Lanmaoa asiatica.
Dlatego oferty opisane jako „Lanmaoa asiatica grow kit” lub „grzybnia Lanmaoa asiatica” należy traktować z dużą ostrożnością. Mogą dotyczyć innego gatunku, błędnego oznaczenia albo być zwykłą próbą wprowadzenia kupującego w błąd.
Lanmaoa asiatica a grzyby zawierające psylocybinę
Lanmaoa asiatica należy do borowikowatych i jest bliżej spokrewniona z borowikami niż z gatunkami z rodzaju Psilocybe. Nie ma podstaw, by utożsamiać ją z klasycznymi grzybami psylocybinowymi.
Analizy chemiczne i genetyczne nie wykazały w niej znanych substancji psychoaktywnych, takich jak psylocybina, ani typowych genów związanych z ich wytwarzaniem. Zidentyfikowanie innych związków w owocnikach nie oznacza jeszcze, że odpowiadają one za opisywane wizje. Mechanizm działania nadal pozostaje nieustalony.
Czy wizje małych ludzi są bezpiecznym efektem?
Nie. Opisywane halucynacje lilipucie, czyli widzenie małych ludzi, zwierząt lub fantastycznych postaci, są objawem zatrucia, a nie przewidywalnym doświadczeniem rekreacyjnym. W doniesieniach klinicznych objawy mogą pojawić się z opóźnieniem, nawet 12–24 godziny po spożyciu, i utrzymywać się od 1 do 5 dni. Towarzyszą im między innymi nudności, wymioty, zaburzenia orientacji, silne zmęczenie oraz problemy neurologiczne.
Wizje małych postaci po zjedzeniu nieznanego grzyba należy traktować jako sygnał alarmowy organizmu, a nie jako działanie „magicznego grzyba”.
Przypadki związane z Lanmaoa asiatica prowadziły do hospitalizacji. Brak wykrycia znanych psychodelików zwiększa niepewność, ponieważ nie wiadomo, jaka substancja lub kombinacja substancji odpowiada za objawy. Nie należy więc próbować zdobywać ani spożywać tego gatunku.
W razie zjedzenia nieznanego grzyba, zwłaszcza gdy pojawią się zaburzenia widzenia, wymioty, splątanie lub senność, trzeba niezwłocznie skontaktować się z pogotowiem albo ośrodkiem toksykologicznym.
Artykuł nie stanowi porady medycznej i powstał wyłącznie w celach informacyjnych. W przypadku podejrzenia zatrucia grzybem należy pilnie skontaktować się z lekarzem lub pogotowiem ratunkowym.
